Witamy nowych ambasadorów w Polsce

Prezydent RP, Andrzej Duda

Podczas ceremonii, która odbyła się 14 czerwca w Belwederze, prezydent Andrzej Duda przyjął listy uwierzytelniające od 5 nowych ambasadorów.

Amadou Dabo
Ambasador Republiki Senegalu

Amadou Dabo

Pochodzi z miasta Tambacounda we wschodnim Senegalu. Szkolił urzędników służby cywilnej (ENAM 1985). Szybko po tym objął funkcję asystenta prefekta Fatick (1985-1986), a następnie inspektora Operacji Finansowych Ministerstwa Gospodarki i Finansów oraz Edukacji. Amadou Dabo kierował Urzędem Regionalnej Kontroli Finansowej Regionu Tambacounda, był sekretarzem generalnym Izby Rzemieślniczej Louga (1986-1987), potem dyrektorem Zarządu Administracji i Zaopatrzenia MSZ (2001-2003). Później został I radcą w ambasadzie Senegalu w Tajpej na Tajwanie, a następnie w Rija-dzie w Arabii Saudyjskiej (2005-2007). Od sierpnia 2007 do stycznia 2013 roku był ambasadorem Senegalu w Korei. Ma żonę i czworo dzieci.

Altay Abibullayev
Ambasador Republiki Kazachstanu

Altay Abibullayev

Wykształcenie zdobywał w Kazachskiej Szkole Ogólnokształcącej, Międzynarodowej Szkole Kosmicz-nej w Bajkonurze, na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW oraz w Instytucie Stosunków Międzynarodowych. W latach 1997-1999 był attaché MSZ Republiki Kazachstanu, a od 1999 do 2004 roku – III, potem II sekretarzem Ambasady Kazachstanu w Polsce. Później objął urząd radcy MSZ, a następnie radcy ministra w Ambasadzie Kazachstanu w Austrii przy organizacjach międzynarodowych w Wiedniu, równocześnie charge d’affaires Kazachstanu w Chorwacji. Na przełomie 2011 i 2012 roku był zastępcą rzecznika MSZ, także prezesem Komitetu Informacji Międzynarodowej jako rzecznik MSZ, a następnie Centralnej Służby Komunikacji Informacyjnej, gdzie został awansowany na zastępcę dyrektora. Włada jęz. angielskim, polskim oraz rosyjskim.

Ahmad Fadil Shamsuddin
Ambasador Malezji

Ahmad Fadil Shamsuddin

Rozpoczął służbę w MSZ w 1995 roku. W latach 2007-2010 był radcą Wysokiej Komisji Malezji w Can-berze w Australii oraz sekretarzem specjalnym Ministra Spraw Zagranicznych. Od 1998 do 2001 słu-żył, już jako II sekretarz, w Ambasadzie Malezji w Santiago w Chile, a następnie w Ambasadzie Male-zji, w Hawanie na Kubie. Przed objęciem stanowiska ambasadora Malezji w Polsce był konsulem ge-neralnym w Konsulacie Generalnym Malezji, w Dubaju – w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Po-sługuje się jęz. angielskim i malezyjskim.

Watte Walawwe Tissa Wijeratne
Ambasador Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki Sri Lanki

Watte Walawwe Tissa Wijeratne

Zdobywał wykształcenie w Głównej Szkole Wyższej w Nugawela, uzyskał także dyplom Uniwersytetu w Peradeniya. Jest absolwentem stosunków międzynarodowych Uniwersytetu w Kolombo oraz kie-runku Międzynarodowy Rozwój Gospodarczy na Uniwersytecie w Kolorado w USA. Posiada certyfikat programu „Młodzi Dyplomaci” Instytutu Spraw Zagranicznych w Tokio. Od czasu dołączenia do MSZ w 1981 roku Tissa Wijeratne kolejno sprawował urzędy: podsekretarza, dyrektora generalnego admi-nistracji zewnętrznej, dyrektora Działu Wschodniego, dyrektora ds. konsularnych, zastępcy dyrektora ds. ekonomicznych oraz asystenta dyrektora ds. publicznych. W latach 2003-2007 pełnił urząd amba-sadora Sri Lanki w Izraelu. Wcześniej służył również jako konsul generalny Sri Lanki w Los Angeles, następnie jako minister w Wysokiej Komisji Sri Lanki w Londynie, później jako konsul Ambasady Sri Lanki w Pekinie, a także jako III sekretarz Ambasady Sri Lanki w Bangkoku. W lipcu 2011 roku Tissa Wijeratne objął urząd ambasadora w Korei Południowej. Później był zastępcą szefa Misji Dyploma-tycznej Sri Lanki w Waszyngtonie. Posługuje się jęz. angielskim oraz syngaleskim.

Alejandro Negrín Muñoz
Ambasador Meksyku

Alejandro Negrín Muñoz

W 1994 roku objął stanowisko szefa sztabu Sekretariatu Współpracy Międzynarodowej w MSZ oraz spraw konsularnych (obszar Europy, Azji, Afryki, Bliskiego Wschodu). Od 1995 do 1998 roku jako szef spraw gospodarczych w Ambasadzie Meksyku w Hiszpanii. Na przestrzeni lat 1998-2002 pracował w Departamencie Zdrowia Psychicznego Praw Człowieka, UNHCR (Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców), IOM (Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji) oraz OCHA (Biuro ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej). Od 2002 roku piastował urząd zastępcy dyrektora gene-ralnego w Dyrekcji Generalnej ds. Systemu Narodów Zjednoczonych MSZ. Następnie pełnił funkcję dyrektora Instytutu Kultury Meksyku przy ambasadzie w USA. W latach 2013-2016 był dyrektorem generalnym w MSZ na Europę, a następnie w dep. Praw Człowieka i Demokracji. W tym okresie uczestniczył w spotkaniach między Meksykiem a Unią Europejską. Brał udział w wielu międzynaro-dowych konferencjach Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ), w tym sesji Zgromadzenia Ogól-nego. Jest autorem wielu artykułów oraz książek na temat XIX-wiecznej historii regionalnej Meksyku.

13 września prezydent Andrzej Duda przyjął listy uwierzytelniające od kolejnych pięciu ambasadorów.

Natasha Meli Daudey
Ambasador Republiki Malty

Natasha Meli Daudey

Ukończyła z wyróżnieniem stosunki międzynarodowe na Uniwersytecie Maltańskim. Wykształcenie w zakresie polityki i administracji europejskiej zdobywała w Kolegium Europejskim w Brugii. Posiada także diplôme d’hautes etudes françaises oraz diplôme su-périeure z zakresu języka i kultury francu-skiej Stowarzyszenia Alliance Française na Malcie. Początkowo pracowała jako producent i reporter stacji PBS (Publiczny Serwis Nadawczy), a następnie odbyła staż w biurze informacji Komisji Europej-skiej w Brukseli. W latach 2001-2003 pracowała w MSZ na Malcie. Wykładała gościnnie na Uniwesty-tecie Maltańskim. Od 2003 do 2006 roku piastowała urząd I sekretarza w Stałym Przedstawicielstwie Malty w Unii Europejskiej. Później objęła stanowisko zastępcy szefa misji w Ambasadzie Malty we Francji, a od roku 2014 pracowała jako zastępca stałego przedstawiciela Malty przy ONZ w Nowym Jorku. W 2016 roku mianowana Ambasadorem Malty w RP. Biegle posługuje się jęz. angielskim i fran-cuskim, w stopniu zaawansowanym językiem włoskim, a ponadto zna niemiecki, arabski i hiszpański. Ma dwoje dzieci.

Ljiljana Tošković
Ambasador Czarnogóry

Ljiljana Tošković

Ukończyła studia prawnicze na Uniwersytecie Czarnogóry. W latach 1986-89 pracowała na stanowi-sku doradcy Sekretariatu Międzynarodowej Współpracy Czarnogóry, a następnie Sekretariatu Spraw Zagranicznych. W latach 1992-94 była doradcą w Kancelarii Premiera Czarnogóry – Mila Djukanovica w Podgoricy. Następnie objęła urząd doradcy w MSZ Jugosławii w Belgradzie, a później w Ambasadzie Republiki Jugosławii w Waszyngtonie. A następnie na stanowisku dyrektora Departamentu Dalekiego Wschodu, Australii i Pacyfiku oraz zastępcy dyrektora w MSZ Jugosławii, Serbii oraz Czarnogóry w Belgradzie. W latach 2005-2006 pracowała jako radca-minister oraz charge d’affaires Ambasady Ser-bii i Czarnogóry w Chinach. Następnie na stanowisku dyrektora ds. ONZ i innych organizacji między-narodowych przy MSZ. Piastowała także urząd ambasadora nadzwyczajnego i  pełnomocnego Czar-nogóry w Chinach, od 2013 do 2015 roku jako dyrektor Generalnego Inspektoratu MSZ Czarnogóry. Przed objęciem funkcji ambasadora Czarnogóry w Polsce była dyrektorem generalnym Departamentu Spraw Bilateralnych przy MSZ i Integracji Europejskiej. Posługuje się jęz. angielskim.

Ronald Jacobus Petrus Marie van Dartel
Ambasador Królestwa Niderlandów

Ronald Jacobus Petrus Marie van Dartel

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Utrechcie, gdzie specjalizował się w europejskim pra-wie finansowym. W latach 1979-96 obejmował różne stanowiska w Ministerstwie Finansów, związa-ne z integracją europejską oraz bilateralnymi stosunkami z państwami europejskimi. W 1996 roku objął urząd dyrektora ds. relacji europejskich w MSZ, wtedy też – w okresie prezydencji Holandii w Unii Europejskiej – przewodniczył radzie politycznej grupy The South East Europe w Brukseli. Następ-nie piastował urząd zastępcy dyrektora generalnego ds. stosunków bilateralnych i krajowych. Posłu-guje się jęz.: angielskim, niemieckim oraz francuskim. Żonaty z Brigitte van Dartel-Wennemann, z którą ma syna.

Conrad A. Bruch
Ambasador Wielkiego Księstwa Luxemburga

Conrad A. Bruch

Jest absolwentem filologii klasycznej w Echternach, studiował też politologię i slawistykę na Uniwer-sytecie w Trier w Niemczech. Kształcił się w paryskim Instytucie Nauk Politycznych, gdzie ukończył studia podyplomowe z obszaru sowieckiego i wschodnioeuropejskiego. Karierę zawodową rozpoczął w roku 1990 jako sekretarz generalny w Komisji Planowania Polityki Państw Zachodnich Unii Europej-skiej, początkowo w Londynie, a później w Brukseli. W 1993 roku podjął pracę w MSZ w Luxemburgu, gdzie był odpowiedzialny za politykę bezpieczeństwa, a następnie objął urząd korespondenta ds. międzynarodowych. W 1998 roku został powołany do Ambasady Luxemburgu w Bonn, a następnie w Berlinie. Jako zastępca szefa misji odpowiadał za stosunki polityczne, ekonomiczne, europejskie oraz kontakty kulturalne. We wrześniu 2005 roku został powołany na Ambasadora Wielkiego Księstwa Luxemburga w Atenach, w ambasadzie odpowiedzialnej za reprezentację państwa w Republice Cy-pryjskiej, Rumunii oraz Gruzji. W 2010 roku został ambasadorem Luxemburga w Polsce, w 2011 roku na Litwie, a następnie na Łotwie. Jest autorem publikacji Le Kremlin, le couple franco-allemand et la défense de l’Europe. Ponadto wydał kilka zbiorów poezji, jest również autorem nowel i dramatów. Znany także jako kompozytor i solista. Ma żonę – Kathrin Pfab oraz dwoje dzieci.

Ole Egberg Mikkelsen
Ambasador Królestwa Danii

Ole Egberg Mikkelsen

Uzyskał dyplom politologa Uniwersytetu w Aarhus. Wykładał na Uniwersytecie Kopenhaskim. Pracę rozpoczynał w MSZ w Kopenhadze. Następnie objął stanowisko II sekretarza w Stałym Przedstawiciel-stwie Danii na Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie w Wiedniu. W latach 1988-1991 również jako II sekretarz w Ambasadzie Danii w Pradze. Następnie był osobistym sekretarzem mini-stra spraw zagranicznych w Kopenhadze. Piastował urząd I sekretarza w Stałym Przedstawicielstwie Danii przy ONZ w Genewie. Od 1997 do 2005 roku pracował w departamencie finansów przy MSZ. Następnie został powołany na ambasadora Danii w Syrii, w ambasadzie reprezentującej państwo duńskie także w Ammanie i Beirucie. Był ambasadorem w Ankarze w Turcji, której podlega Baku, a latach 2011-2012 – zastępcą sekretarza ds. konsularnych. Do 2016 roku, kiedy objął urząd ambasado-ra Królestwa Danii w RP, był podsekretarzem ds. konsularnych i dyplomacji publicznej. Jest kawale-rem I klasy orderu Danebroga. Ma żonę i troje dzieci.

KD