Osoby pracujące za granicą często muszą rozliczyć się także w Polsce. Kluczowe znaczenie ma rezydencja podatkowa i właściwe zastosowanie przepisów.
Samo uzyskiwanie dochodów poza granicami kraju nie zwalnia z obowiązku rozliczenia podatku w Polsce. Decydujące znaczenie ma tzw. rezydencja podatkowa. Jeśli dana osoba ma w Polsce centrum interesów życiowych lub przebywa tu ponad 183 dni w roku, powinna wykazać w zeznaniu zarówno dochody krajowe, jak i zagraniczne.
W praktyce oznacza to, że wielu Polaków pracujących za granicą musi co roku składać PIT w Polsce. Aby uniknąć podwójnego opodatkowania, należy zastosować odpowiednią metodę wynikającą z umów międzynarodowych. Najczęściej stosowane są dwa rozwiązania: wyłączenie z progresją lub proporcjonalne odliczenie podatku zapłaconego za granicą.
Pierwsza metoda polega na tym, że dochód zagraniczny nie jest opodatkowany w Polsce, ale wpływa na wysokość stawki podatkowej. Druga zakłada opodatkowanie całości dochodów w Polsce z możliwością odliczenia podatku zapłaconego w innym kraju. W wielu przypadkach oznacza to konieczność dopłaty.
Najczęstsze błędy podatników to brak wykazania zagranicznych dochodów, niewłaściwe ustalenie rezydencji czy błędne przeliczenie walut. Problemy pojawiają się także przy braku wymaganych załączników. Nieprawidłowe rozliczenie może skutkować korektą deklaracji, dodatkowymi kosztami, a nawet sporem z fiskusem.